نگاهی کوتاه به پرونده پزشکی عباس کیارستمی

فقط ٣ ماه.....
١٤ تيرماه امسال، جامعه هنري و علي الخصوص سينماي ايران داغدار يكي از كارگردانان برجسته خود شد....
عباس كيارستمي يا به قول سينمايي ها عاليجناب كيارستمي در سن ٧٦ سالگي در پاريس چشم از جهان فروبست....
اما مرگ كيارستمي سرآغاز يكي از جنجالي ترين موضوعات رسانه اي گرديد....
جايي كه دو صنف پزشكان و هنرمندان به طرزي غيرمنتظره رودرروي يكديگر قرارگرفتند....
داستان به قبل از فوت آقاي كيارستمي برميگردد....
به گفته خانواده آقاي كيارستمي ايشان براي يك عمل غيراورژانسي (درمان پوليب روده) در بيمارستان جم بستري ميشود....
بستري شدني كه اتفاقات ناخوشايندي را به همراه دارد و روند درمان آقاي كيارستمي به درازا ميكشد و سرانجام با انتقال او به فرانسه همراه ميشود...
انتقالي كه براي كارگردان طعم گيلاس ناخوشايند به پايان ميرسد و ايشان سرانجام در تاريخ ١٤ تيرماه ٩٥ در پاريس چشم از جهان فرو ميبندد....
خانواده آقاي كيارستمي و خصوصا پسرانش،بهمن و احمد كيارستمي انگشت اتهام را به سمت وزارت بهداشت و جامعه پزشكي نشانه ميروند و جنجال رسانه اي ابعاد تازه تري ميگيرد...
سخنان هيجاني و خلاف عرف استاد داريوش مهرجويي نيز كه به شدت از مرگ دوست وهمكارش برآشفته شده بود نيز بر آتش اين جنجال اضافه ميكند....
سخناني كه با واكنش تند جامعه پزشكي روبه رو ميشود و حتي برخي از پزشكان خواستار تحريم درمان هنرمندان ميشوند.....
روند رسيدگي به پرونده آقاي كيارستمي در واحد قضايي و انتظامي سازمان نظام پزشكي آغاز ميشود و بعداز طب يك روند فرسايشي و حدودا سه ماهه حكم بدوي توسط رسانه ها منتشر ميشود....
حكمي كه در آن پزشك معالج به سه ماه محروميت از طبابت در مطب !!!!!!!!! محكوم ميشود....
البته اين پايان ماجرا نيست و نظام پزشكي قويا انتشار حكم را جرم اعلام كرده است....
در حاليكه قريب به اتفاق رسانه ها حكم را اعلام كرده اند اما نظام پزشكي انتشار حكم را متوجه خانواده مرحوم كيارستمي دانسته است.....
اقدامي كه يك فراربه جلوي ديگر از نظام پزشكي محسوب ميشود....
بهرروي بعداز گذشت ٩٠ روز از مرگ برنده نخل طلاي كن درسال ١٩٩٧ ميگذرد....
در اين ٩٠ روز دنياي مجازي شاهد موجي گسترده عليه جامعه پزشكي بوده است...
اما نكته اي كه براي جامعه پرستاري بايد درس باشد اتحادو يكپارچگي جامعه پزشكيست....
پرونده تخلف پزشك مربوطه به طور كامل توسط خود پزشكان بررسي گرديد و هيچ نهاد وارگاني اجازه دخالت در اين موضوع را نيافت....
عليرغم اينكه در حكم انتشاريافته قصور پزشك معالج تاييد شده اما حكم اختصاص يافته بسيار سبك و ناچيز است....
قطعا سه ماه محروميت از طبابت چيزي نيست كه افكار عمومي را قانع كند اما استقلال و استحكام نظام پزشكي اين قدرت را به آنان ميدهد كه در مقابل خواست عمومي جامعه نيز ايستادگي كنند.....
شايسته است سازمان نظام پرستاري نيز با اصلاح ساختار وايجاد كميته هاي قضايي و انتظامي، مكانيسم هاي قويتري براي حمايت از پرستاران در هنگام بروز مشكلات مشابه ايجاد كند .....
نظام پرستاري نيز ميبايست چنان قدرتمند شود تا درهنگام بروز مشكل براي جامعه پرستاري اجازه دخالت به هيچ ارگان و نهاد ديگري را ندهد و خود راسا اقدام به رسيدگي نمايد.....
البته لزوم توانمند شدن سازمان صنفي ،اتحاد و يكپارچگيست كه سالهاست پاشنه آشيل و پاي طاووس جامعه پرستاريست....
اميدوارم اين آرزوي ديرين نيز روزي جامه عمل پوشانده شود....
محمدحسين دلسوز
١٣٩٥/٧/١٣
رشت